BO's profile~*: หวานเย็น :*~PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
~*: หวานเย็น :*~~*: ฉันมันก้อแค่หวานเย็น :*~ June 03 ไม่เคยเสียใจที่เคยรักเธอตั้งแต่วันที่เราได้รู้จักกัน เป็นวันที่แสนพิเศษมากมาย
เหตุการณ์ต่างๆ ความรู้สึกต่างๆ สอนให้เรารู้ว่าโลกนี้ช่างสวยงามและน่าอยู่เพียงใด
การเรียนรู้ซึ่งกันและกัน เป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำตลอดไป
ต่อไปนี้ ความรู้สึกและความทรงจำเหล่านั้น คงจะอยู่ในห้วงความคิดถึง
ที่ไม่สามารถกลับมาได้อีก แต่จะไม่เคยลืมความรู้สึกนั้นเลย
การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นตลอดเวลา มีคนบอกไว้อย่างนั้น
ทุกสิ่งที่แน่นอน อาจไม่แน่นอนดังใจหวัง
ฉันคงต้องยอมรับสภาพความเป็นไปตามกาลเวลา
ที่ไม่อาจห้ามได้ แม้แต่หัวใจของฉัน
ที่เคยสดใส เคยรู้สึกว่าโลกนี้สวยงามเพียงใด
กลับแปรเปลี่ยนเป็นความอ้างว้าง
ความเหงากลับมาเยี่ยมเยือน
เหมือนได้เจอเพื่อนเก่า ที่ร้างลาขาดหายกันไปนาน
สภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน
ฟังดูน่าขำ แต่มันเกิดขึ้นได้จริง
แบบนี้รึเปล่า ที่ทำให้คนเราอย่าคาดหวัง
หวังมาก ก็มักจะเจ็บมาก
กว่าจะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ หัวใจก็คงชินชา
ไม่สิ ด้านชากับความรู้สึกแบบนี้ไปแล้ว
ความฝันนี่สิ ไม่ทำให้เจ็บปวด
ขอนอนต่อีกหน่อยนะ
อย่าเพิ่งปลุกเลย
ขอหลับอย่างฝันดี แบบนี้อีกหน่อย ได้มั้ย?
March 13 เอือมกับคนประเภทนี้เคยมั้ยคะ?....กับการที่รำคาญคนประเภท ชอบเม้นอะไรที่มันน่าตบนัก...
เคยมั้ยคะ?...ที่ต้องทะเลาะกับแฟน เวลามีผู้หญิงมาเม้นว่า ฝันดีนะคะ คิดถึงจังเลย มาอยู่เป็นเพื่อนหน่อย...
แล้วเคยมั้ยคะ?....ที่เอือมกับคนประเภทนี้จนอยากด่าให้มันรู้ดำรู้แดงไปเลย ว่าเมิงเป็น**ไรมากป่าวอีห่านนจิก...
เอือมได้อีกกับพฤติกรรมแบบนี้ ไม่ทราบว่าจะทำไปเพื่ออะไรหรอคะ ? เพื่อให้เค้าทะเลาะกันหรือเพื่ออะไร เพื่ออะไร ??
อย่าให้เจอตัวแล้วกันนะ ถ้ายังใจกล้าหน้าด้านอยู่เหมือนเดิม คงจะต้องสั่งสอนอะไรมั่งซะหน่อย
ทั้งเอือม ทั้งเบื่อ ทั้งเซ็ง
เอ๊ะ หรือว่าจะเลิกกันดี?
แหม ฉันเป็นนางร้ายซะด้วยสิ หงุดหงิดชะมัดเลย นังห่านน มช.
March 09 หวานเย็น come backกลับมาแล้วค่ะ....
กลับมาสู้เรื่องราวอันน่าหลอกหลอนของชีวิตหวานเย็นกันดีกว่า หลังจากที่ได้ไปพบปะเหล่าเพื่อนฝูงในงานบวชงานบุญของ(พระ)บีนชูแล้ว ทำให้รู้สึกคิดถึงๆๆวันเวลาเก่าๆ ที่ผ่านมาจริงเชียว
January 08 ...Rainy days...There's something about the way she looks at me and there's something in the way it makes me feel a warm and the light There's no need to tell about the way I feel cos coming from my heart was something real so true deep inside Rainy Days when I just can't wait for the sun it starts to shine reason why I appreciate sentimental seasons Time will tell if I could be a man that she wants me to be all that remains is that I stay the same She said try to change it little for your own good before leaving on a plane bunk from hollywood but I know she'll be back soon Rainy days when I just can't wait for the sun it starts to shine reason why I appreciate sentimental seasons Time will tell if I could be a man that she wants me to be all that remains is that she stays the same Rainy days when I just can't wait for the sun it starts to shine reason why I appreciate sentimental seasons Time will tell if I could be a man that she wants me to be there's no need for reasons why as long as it's not goodbye all that remains is that we stay the same... January 02 ...ไม่ต้องคิดคำนึงถึงเหตุผล...ถามใจเธอเองรึยัง ว่าใครที่เธอเลือก คนที่เธอคบอยู่ กับคนที่เพิ่งรู้จัก แต่เธอกลับรักเค้าเท่าๆกัน
รู้ดีว่าเธอกลุ้มใจ เพราะการเลือกใครซักคน และเป็นคนที่ดีทุกอย่าง กับอีกคนที่ใช่ทุกอย่าง ฉันรู้ว่าเธอสับสน
แต่หากว่ามันยิ่งนานยิ่งเจ็บ ยิ่งทำร้ายใจทุกข์ทน ต้องมีซักคนที่จะต้องเจ็บ เพื่ออย่างน้อยเพื่อให้มีใครหลุดพ้น
ปล่อยไปตามหัวใจ เลือกรักใครซักคน ไม่ต้องคิดคำนึงถึงเหตุผล แค่เลือกคนที่เธอต้องการ
แล้วปล่อยไปตามหัวใจ แล้วรักเค้าให้นานๆ ถึงแม้ว่าคนที่เหลือ นั้นจะคือตัวฉัน ยังดีกว่ารักเรานั้น เป็นอย่างนี้
<object width="300" height="80"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/m/MvflRiEBlF"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://media.imeem.com/m/MvflRiEBlF" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="80" wmode="transparent"></embed></object> November 28 ...เรื่องบังเอิญ ไม่ได้เกิดขึ้นทุกวัน...
เรื่องของเรื่องก้อมีอยู่ว่า บางครั้งทำไมถึงเกิดเรื่องที่มันไม่น่าจะเกิด หรือที่เราเรียกว่าเรื่องบังเอิญนั่นเอง
แล้วมันจะเข้ามาตอนไหน
อย่าเพิ่งงงนะคะ ว่าทำไม ชื่อเรื่อง กับที่เล่ามา มันดูขัดๆกัน
จนทำให้รู้สึกว่า จริงๆแล้ว "เรื่องบังเอิญมันเกิดขึ้นได้ทุกวัน" November 25 ...ลอยลอยกระท๊ง กระทง...วันเพ็ญเดือน12 ไม่ใช่สิ นี่มันเดือน 11 นี่หน่า แต่ดันเป็นวันลอยกระทงพอดิบพอดี
พระจันทร์เต็มดวง สวยมากมาย สว่างราวกับว่า รู้ตัวว่าวันนี้ฉันต้องสวยที่สุดซะอย่างนั้นล่ะ
อ่ะ ปีนี้บนจ.ก็ไม่มีคู่ลอยด้วยเหมือนเคย ก้อไปลอยกะเพื่อนแจมนั่นเอง เพราะต่างเป็น "คี่" ไม่ได้อยู่เป็น "คู่" เหมือนคนอื่นๆเค้า
เพื่อนแจมมีการอิจฉาคนมาเป็นคู่ เลยต้องเอาน้ำแข็งมาประกบตากันสายตาอันร้อนผ่าวที่แทบจะกลืนกินคนที่มาเป็นคู่อย่างไม่รู้ตัว
ด้วยความที่ว่ามีเหตุจำเป็นต้องมานั่งขายของ เลยเหมือนมีที่สิงสถิตอยู่ท่ามกลางคนมากมาย ที่เดินผ่านมาแล้วก็เดินผ่านไป
ก่อนอื่นเลย ต้องขอเล่าถึงเรื่องการทำงานของ วิชาโททัศนศิลป์ อันเลื่องชื่อลือชาก่อน
ว่ายิ่งทำงานทำให้รู้จักใครต่อใครมากขึ้น ใครที่เค้าสามารถเข้ามาเป็นเพื่อนกันได้อย่างสนิทใจ
ใครที่แทบอยากจะกระโดดถีบ ใครที่คอยช่วยเหลือกัน และใครที่คอยเอาเปรียบกู!!!!!
ทำงานแล้วได้เพื่อน และตัดขาดความสัมพันธ์กันได้จริงๆนะเนี่ย
ด้วยความที่ต้องหาเงินเพื่อทำงานproject จัดงานอลังการ(รึป่าวไม่รู้) จึงต้องหาเงิน
จึงเป็นเหตุที่มาของการขายของ บรรยากาศก็สนุกบ้าง เบื่อบ้าง แอบเซ็งบ้าง แต่ก็เนอะ ปีสุดท้าย ขำๆดีกว่า
ของที่ขายมีตั้งแต่ กระทง(กะลา) โปสการ์ด ไปจนถึง ขนม และของเล่น เพื่อดึงดูดความสนใจเด็กๆ
แต่ละคนก็งัดกลยุทธการขายกันออกมา สนุกดี
(แอบเล่าว่ามีเด็กคนนึงมาเดินอ่อย โถพ่อคุนถ้าจะมาช่วยซื้อของอ่ะ จะดีมากเลยนะ อย่าเดินวนไปวนมาเลย
เห็นแล้วรำคานแท้จะเข้ามาคุยก้อเข้ามา เจ๊ไม่ดุนะ
 )งานนี้ต้องขอบคุนคนรู้จักที่ช่วยอุดหนุนกันนะ ทั้งอาจารย์ พี่ๆ เพื่อนๆ ขอบคุนนะคะ
เงินแต่ละบาทมันช่วยส่งผลให้การจัดนิทรรศการของพวกหนู มีความสะดวกมากขึ้น ขอบคุนจริงๆค่ะ
มาว่ากันต่อเรื่องลอยกระทง(แบบไร้คู่)
ก้อเหมือนทุกๆปีล่ะนะ ที่เราจะไม่มีคนลอยด้วย เฮ้ออออ
แต่ก้อดีนะ ปีสุดท้าย ได้ลอยกะเพื่อน ไปเที่ยวเล่นกะพี่(สุดที่รัก) ก็ดีไปอีกแบบ เฮ้อออ คิดถึงพี่ๆทุกคนนะคะ
กลับมาสู่โลกปัจจุบันกันก่อน นิทรรศการยังหาเงินได้ไม่เยอะ ยังไง เดี๋ยวหนูก้อมีของมาขายอีก
เพื่อนๆพี่ๆ อย่าเพิ่งเบื่อกันนะคะ ช่ยกันซื้อหน่อยและกันค่ะ แต่ไม่ได้ฝืนใจซื้อนะคะ ไม่ชอบก็ไม่เป็นไร เป็นกำลังใจให้ก็พอค่ะ
ขอนอกเรื่องแว้บนึง พอเรื่อง snowqueen ฉาย ทำให้มีคนเริ่มเข้าใจชื่อ คิมโบรา บ้างแล้ว เป็นไงล่ะ ตอนแรกทุกคนเข้าใจว่าเราตั้งชื่อเองแบบไม่คิด
หากแต่เราอ่ะมาจากโลกอนาคต ล่วงรู้ว่าต่อไปคนจะหันมาชอบพระเอกของช้านนนน
พูดได้เต็มปากเลยว่า พระเอกของช้านนนน เพราะช้านน่ะ ชื่อ คิมโบรา (มานานเป็นชาติแล้ว ตัวจริงเสียงจริงนะจ๊ะ)
ปล.วันลอยกระทงน่ะ ขอบคุนอ.วรพรที่ช่วยซื้อของนะคะ แถมไม่เอาตังทอนด้วย เหอๆ แค่10บาทก็เป็นพระคุณอย่างยิ่งแล้วค่ะ
-ขอบคุน พี่ศุภ ที่อุส่ามาสวีทวี๊ดวิ้วววกับแฟน แต่ดันมาเจอน้องเข้านะคะ ขอบคุนที่ช่วยอุดหนุนนะคะ
-ขอบคุน สุดยอด ยอดสุดจริง แม้ว่าจะตามหาเพื่อนไม่เจอ แต่ก็โดนเราหลอกขายโปสการ์ดไปอีก1ใบ เหอๆ ขอบคุนๆ
-ขอบคุน พี่มู่และแจมและอื่นๆที่ไม่ได้เอ่ยชื่อ ที่ยังรักกันอยู่นะคะ
-ขอบคุน น้ำแว้ ติงลี่ ซิน หมีอืด ชู ที่มาเที่ยว ทำให้หายเฉาได้อีก1วัน
-ขอบคุน เพื่อนโททัศน์ฯที่ทำให้เข้าใจกับความหมายของคำว่าเพื่อน และคนรู้จักได้ดีขึ้น
-ขอบคุน ที่ยังคิดถึงกันอยู่นะ
November 07 ...ก้อเหงานะเนี่ย!!!!...ออกมาข้างนอกแล้วล่ะค่ะตอนนี้ หมายถึงย้ายออกมาอยู่หอนอกแล้ว ก้ออย่างว่านะคะ คับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยาก
จะว่าไปแล้วมันก้อมีอะไรดีหลายอย่าง แต่มันก้อมีอะไรไม่ดีหลายอย่างเหมือนกัน
บางครั้งก้อเหงานะคะ แต่ก้อ.....อืมมมม...อยู่ได้ค่ะ บางทีอยู่ในโลกส่วนตัวนานๆก้อโอเคนะคะ ทำให้คิดอะไรได้อีกเยอะ
เวลาเหงาบางทีก็มีเพื่อนมาหาบ้าง เพื่อนแจมมาเยี่ยมเยียนแล้วหนึ่งคน 555
เพื่อนแจมบอกว่าหอที่เราอยู่เหมือนหอคนแคระ เพราะเวลาแจมเข้ามาในห้องแล้วเหมือนมันเป็นยักษ์ 555
พอดีว่าเรากับเมรี่ดันตัวเล็ก เลยไม่รู้สึกอะไรมั้งนะ เหอๆ
วันนี้ไปเดินตลาดนัดกับต่ายมา ก้อไม่ค่อยได้ซื้อะไรเพราะว่า อืมมม... ไม่รู้จะซื้ออะไร + ไม่มีตังด้วยล่ะ ประเด็นเลย
อยู่ที่นี่ก้อวันๆไม่ค่อยได้ทำไรเลยล่ะค่ะ อาทิตย์แรกก้อเงี้ย ว่างซะจนไม่ได้ทำไร แต่ว่าก้อดีนี่เนอะ
** คิดถึงหลายๆคนเลยนะเนี่ย ทั้งเพื่อนโน้ต ทั้งพี่นม พี่สาวหัวหน้าแก๊ง และแก๊งแวนซ์ทั้งหลาย ต่างแยกย้ายกันออกไปตามทางของตัวเอง
น้ำว้าและพี่มู่คงจะทำงานด้วยกันสบายเลยน้อ
ส้มซ่า และซินดุ ก้อกลายเป็นนักข่าวหัวเห็ดไปซะแล้ว
ส่วนต่าย อย่าเพิ่งเครียดเน้อ เป็นกำลังใจให้ ถ้าทำไม่ทันเจงๆ บอกมาเดี๋ยวถ้าเพื่อนทำของตัวเองเสร็จแล้วจะช่วยเน้อ
เนโกะ อัลบั้มใหม่วางแผงแล้ว ตัวเป็นไงบ้าง เราไม่ค่อยได้เจอกันเลยน้อ คิดถึงตัวนะ **
September 25 ...จดหมายรัก...ก่อนอื่นเลยต้องบอกว่า Happy Birthday คุณHyun Bin นะคะ ขอให้มีความสุขมากๆ ประสบความสำเร็จในด้านการแสดง แล้วก็รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
วันนี้เลยส่งจดหมาย(รัก)ไปให้คุณ Hyun Bin ข้ามประเทศกันเลยทีเดียว สนุกดีนะคะ การส่งจดหมายมันมันมีเสน่ห์ในตัวมันเองอยู่นะคะ
สอบเสร็จไปหนึ่งตัว แทบบ้ากันเลยทีเดียว ประวัติศาสตร์ออสเตรเลียฉบับข้าพเจ้า ช่างย่อได้ใจเอามากๆ ระหว่างการอ่านหนังสือ ก็มีการแอบแวะไปอ่าวบอตตานีกันเล็กน้อย เนื่องจากนิชชินล่วงหน้าไปก่อน ทำให้เราต้องขึ้นเรือออกจากท่าตามไป ไปเจอกันที่นั่นพอดีเลย อ้อลืมบอกไปว่าเจอเจ็บลึกที่นั่นด้วย
ยังเหลือศึกอีกด้าน ด้านตะวันออกกลางยังน่าเป็นห่วงอยู่ ทั้งชาวเติร์ก และขบวนการต่างๆ ยังคงร่ำร้องให้เราเข้าไปค้นหา แต่เดี๋ยวก่อน ขอพักสักหน่อยแล้วกันนะ แล้วถ้าหายเหนื่อยเมื่อไหร่ มาสู้กันต่อ
***เฮ้ออออ ขี้เกียจจังเลยค่ะ*** September 14 ...Silpirasri Day...ถึงวันอาจารย์ศิลป์ อีกครั้งแล้วสินะ
เมื่อปีที่แล้วได้ไปจุดเทียนที่วังท่าพระมาด้วย แต่ปีนี้คงไม่ได้ไป
กิจกรรมที่ฝั่งนี้ยังคงเหมือนเดิมเหมือนทุกทุกปี กินเหล้า-ร้องเพลง-กินเหล้า-ร้องเพลง-กินเหล้า-ร้องเพลง
แต่ก็เหมือนปีนึงที่จะต้องมีงานรื่นเริงแบบนี้ ทุกคนสามารถกินเหล้าในมหา'ลัยได้อย่างเปิดเผย เหล้าถือเป็นสินค้าถูกกฎระเบียบซื้อขายเสรีก็วันนี้
ปีนี้ได้ไปมา2วันเลยทีเดียว วันแรกไปดูงานศิลปะ ซื้อเสื้อ (ทุกปีต้องซื้อไม่รู้เป็นอะไร) ฟังเพลง และไปกินเหล้าต๊อก(อยากกินมานานแล้ว) สนุกจริงๆด้วย แถมด้วยการรู้จักกับ ผู้ชายสีส้มซะที ด้วยความมึน บวกกับความที่ทักเพื่อนแจมไป เลยได้รู้จักกัน ก้อดีนะ ก้อดี ดีที่ได้รู้จักกันซะที
วันที่สองไปกับต่าย พาต่ายไปดูงาน"ศิลปะ"อีกครั้ง ต่ายถึงกับอึ้งเลยย 5555 แล้วก้อไปกินเหล้าต๊อกกับโบจิ๊ด ผึ้ง ต่าย ดันลืมจ่ายตังด้วย 555
เซอร์ไพร์กับการคุยโทสับกับหนุ่มสีส้ม น่าตื่นเต้นใจมากมาย
***เมื่อตัวละครใน The Sim2 ที่ฉันสร้างมาเองกับมือ หลุดมาในโลกแห่งความเป็นจริง bubblebo จะทำอย่างไรดี ????*** |
|
||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
